ماه محرم و بازار داغ خرافات

همه مذاهب خرافه‌اند و در این میان مذهب شیعی از همه مرتجع‌تر و خرافی‌تر است. حتی افسانه‌ها و تئوری‌هایی که روحانیون و دست به‌قلم‌های مذهبی ریز و درشت بافته‌اند یک مشت خرافات و داستان‌سازی‌هایی هستند که امروزه نمونه مدرن آن‌ها را در فیلم‌های هالیوودی ترسناک، تخیلی و پلیسی مشاهده می‌کنیم. بنابراین، مذهب خرافه و ابزاری در دست سیستم سرمایه‌داری جهانی است! و در ظول تاریخ بشر، هر جای جهان مذهب به‌قدرت رسیده فجایع بی‌شمار انسانی آفریده است و کابوس بزرگی برای زنان و دختربچه‌ها است.

اکنون در ایران، ماه هولناک محرم و عاشورا و تاسوعا در جریان است. محرم یکی از ماه‌های پررونق و پردرآمد و پرجنب و جوش بازار مکاره تبلیغ و ترویج و درآمد آخوندها و دار و دسته‌های مذهبی است. حکومت اسلامی ایران، سعی دارد به‌مناسبت‌های مختلف از جمله ماه محرم، ایدئولوژی ارتجاعی مذهبی خود را هر چه بیش‌تر تبلیغ و ترویج کند و با بهره‌برداری سیاسی و اجتماعی و فرهنگی از ناآگاهی و شعور پایین بخشی از شهروندان جامعه، احساسات آن‌ها را تحریک کند تا همه مسایل جامعه، از مسابقات فوتبال و کنسرت گرفته تا تشدید و سانسور و اختناق و بی‌حقوقی در جامعه، تشدید سرکوب زنان، کارگران، دانش‌جویان، جوانان، هنرمندان، نویسندگان، روزنامه‌نگاران و فعالین عرصه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و انسانی را تحت تاثیر این روزهای مذهبی قرار دهد و موقعیت ارتجاعی خود را باز هم تحکیم بخشد.

در چنین شرایطی، برخی‌های با ظاهری بسیار مدرن و سیمایی جوان «سوپر ایرانی‌-‌اروپایی»، اما با کله‌ای پر از خرافات ملی و مذهبی، که اکنون در فیس‌بوک و غیره فیلم‌ها و برنامه‌های محرم و تاسوعا ئ عاشورا را پخش می‌کنند و به‌حسین مدال رزمنده و انقلابی در برابر ظلم می‌دهند، و به‌اصطلاح خاطرات کودکی و جوانی‌شان را زنده می‌کنند، من نه تنها اکنون، بلکه از دوران کودکی‌ام از این روزها و حرکت‌های مذهبی وحشت داشتم. چرا که قمه‌زنی و زنجیرزنی و فوران کردن خون از کله و شانه‌های آدم‌ها، کاری وحشیانه و ترسناک، به‌خصوص مضر برای کودکان و نوجوانان است. از روزی که خودم شناختم و وقایع پیرامونم را درک کردم، همواره روزهای سوگواری و محرم، به‌ویژه قمه‌زنی را ترسناک و هولناک ‌دیدم. اما من هم مانند همه تماشاگران به‌تماشای این صحنه‌های خودزنی و وحشیانه و از خودبیگانگی مطلق انسان می‌ایستادم. به‌خصوص در صف نخست قمه‌زن‌ها، کسانی را می‌دیدم که به‌لات‌ها و چماقدارها و قداره‌بندهای و دعواکن‌های شهرمان مشهور بودند. آن‌ها قمه‌های بزرگ در دست داشتند و آن‌چنان با فریاد «یا حسین» آن را در هوا می چرخاندند و لبه تیغ قمه را بر سرشان فرود می‌آورند که در یک چشم به‌هم زدن، کفن سفیدشان رنگ گلگون و قرمز، یعنی رنگ خون به‌خود می‌گرفت. گاهی کسانی مداخله می‌کردند تا قمه از دست آن‌ها را بگیرند که بیش‌تر به‌خود آسیب نرسانند. برخی مواقع دیده می‌شد که کسی از بین آن‌ها، چند نفری هم در خون خود طوری می‌غلطیدند که با آمبولانس به‌بیمارستان می‌رساندند. کسانی هم عبادت‌شان این بود که در بیمارستان‌ها به‌آن‌ها خون خود را اهدا کنند.

اما جالب است که من شخصا  کم‌تر دیده‌ام که آخوندها و یا فرزندانشان در این مراسم‌های قمه‌زنی و زنجیرزنی شرکت کنند. اما آن‌ها مردم مذهبی هوادار خود را، همواره در مساجد و غیره تشویق و تحریک می‌کنند تا در این روزها و در چنین مراسم‌هایی فعالانه شرکت کنند. در عین حال برخی آخوندها با قمه‌زنی موافق نیستند.

در هر صورت در داستان‌های مذهبی آمده است که تاسوعا، روز نهم ماه محرم است. تاسوعای سال 61 هجری قمری «امام حسين» و يارانش در محاصره جدی نيروی عمر سعد قرار گرفتند. در اين روز، عمر به‌حسین و یارانش امان نامه فرستاد. ولی آنان نپذيرفتند و جواب منفی  وسربالایی نیز دادند.

تا این که عصر روز تاسوعا، عمر سعد اعلام جنگ كرد، ولی با درخواست حسین تا روز عاشوا مهلت دادند.

عاشورا روز دهم محرم، در حال جنگ حسين و فرزندان و برادران و یارانش در كربلا کشته شدند. گفته می‌شود حسين كه از مكه عازم کوفه بود تا به‌شيعيان جنگ‌طلب بپيوندد و فرماندهی آنان را به‌عهده گيرد، پيش از رسيدن به‌كوفه، در كربلا به‌محاصره نيروهای ابن زياد درآمد و چون حاظر به‌صلح نشد بالاخره در روز عاشورا سپاه كوفه با او جنگيدند و آن‌ها را مغلوب کرده و کشتند. گفته می‌شود در این روز، حسين با هفتاد و دو تن از يارانش جان خود را از دست دادند. از آن تاریخ تاکنون، دست‌اندرکارن و مبلغان و حامیان شیعه‌مذهب، در راستای اهداف سیاسی و ایدئولوژیکی خود، با اتکا به‌سنت حسین، گاهی افراد خود را آگاهانه به‌کشتن می‌دهند تا با سر دادن «شهید شهید» نگذارند فرهنگ «شهیدپروری»‌شان از رونق بیافتد. بنابراین، بیش از 1400 سال است که سران و مبلغان شيعه، عظيم‌ترين مراسم سوگواری را در كشورهای و شهرها و روستای مختلف به‌ياد تاسوعا، عاشورا و اربعين حسينی با قمه‌زنی، زنجیرزنی، تئاترگونه و.. بر پا می‌كنند؛ مراسم‌هایی که با اهداف سیاسی و اقتصادی برگزار می‌گردند.

بدین ترتیب، بزرگ‌ترین دشمن انسان‌های آزاده و نیازها و آزادی‌هایش در تاریخ بشر، مذاهب انبیاء و امامان و روحانیون و دربارها و در جامعه مدرن نیز مذاهب و سرمایه‌داری بوده‌اند و افراد و سیستم‌هایی‌که از خرافات ملی و مذهبی، در راستای منافع اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و بقای حاکمیت خود بهره می‌جویند.

به نقل از (ب ر)

نظر شما چیست؟

Your email address will not be published.

No Comments Yet.

قبلی
خرافاتی به نام حج
ماه محرم و بازار داغ خرافات