چرا اتفاقات بد می افتد؟

   سوالی که معمولا مطرح می شود در مورد این همه رنج در جهان است.انسانها در عجب‌اند که خداوند چگونه اجازه این کار را میدهد.من باور دارم که با انجام بهترین تلاشمان برای نگاه انداختن به تصویری بزرگتر میتوانیم به جوابی قانع کننده برسیم. با نگاه به تصویر  بزرگتر درابتدا متوجه میشویم که چقدر کم میدانیم. همانطور که اینشتین می گوید:” دین من شامل تحسینی متواضع از روح برتری است که خودش را در کوچکترین جزئیات قابل درک برای ذهن شکننده و ناتوان بشر آشکار میکند.” با داشتن “ذهنی شکننده و ناتوان”باید کمبود درک مان را بپذیریم و حتی سخت تر تلاش کنیم تا بیشتر بفهمیم. همچنین باید درک کنیم  که این ناتوانیمان در دیدن این تصویر بزرگتر ما را از این قضاوت ناآگاهانه منع کند که بخواهیم بگوییم خداوند باید شرور باشد تا بگذارد این همه رنج برروی زمین وجود داشته باشد. مخصوصا بعد از اینکه می فهمیم که معمولا هر چیز خوبی از پس یک زجر می آید

برای بیشتر مردم دیدن این تصویر برگتر در بیشتر مواقع بسیار سخت است.برای مثال، زمانی که بچه بودم آسم داشتم.والدینم من را برای تزریق های منظمی پیش دکتر می بردند تا این بیماری خوب شود.یادم می آید که یکبار برای اینکه پدرم نتواند مرا برای تزریق ببرد به گوشه صندلی عقب ماشین پناه برده بودم.نمیتوانستم بفهمم که چرا والدینم آنقدر بدجنس اند که مرا پیش غریبه ای می برند تا با سوزنی تیز به من آمپول بزند.چرا که نمیتوانستم تصویر بزرگتر را ببینم

چند وقت پیش داشتم شبکه نشنال جئوگرافیک را می دیدم.داشت بچه لاک پشت دریایی ای را نشان میداد که سعی میکرد تا راهش را برای ورود به دریا پیدا کند اما یک خرچنگ او را گیر آورد و خورد.در عجب بودم که چرا خداوند جهانی را خلق کرده است که این رنجها درون آن است.درهمین فکر ها متوجه شدم که هنوز آن تصویر بزرگتر را نمیبینم. نگاه بسیار محدودم به خلقت شبیه به همان نگاهم به والیدنم بود که مرا برای آن تزریق های دردناک پیش دکتر میبردند. هیچ کس در آن زمان و مکان نمیتوانست مرا قانع کند که والدینم دارند به من کمک میکنند.البته که وقتی بزرگتر شدم متوجه شدم.شاید همین موضوع هم درمورد درک ما از این مسئله است که چرا اینهمه عذاب در طبیعت وجود دارد. همانطور که بزرگتر می شویم و بیشتر در مورد تصویر بزرگتر میدانیم هدف را درک میکنیم. فکر میکنم که نظریه تکامل بسیاری از این پرسش ها را توضیح میدهد

ارگانیسم ها و گونه های آنها برای بقا به تکامل رسیده اند.بر اساس قانون طبیعت، به نظر میرسد برای گونه ها پبشرفت بیشتری وجود دارد تا برای مفرد آنها. این دقیقا برخلاف مسیحیت و اسلام است که تاکیدش بر روی  فرد است و آموزه هایش در مورد نجات فردی است و اعتقاد دارد که هر فردی از طریق دعا میتواند به هر چه میخواهد برسد.طبیعت و ادیان وحیانی دقیقا در دوسر مخالف بردار قرار دارند.آن بچه لاک پشت زنده نماند اما بر اساس قانون بقا قطعا” گونه های او راه بهتری را برای رسیدن به اقیانوس پیدا میکنند.احتمالا “با استتاری بهتر و سرعت و آگاهی بالاتر.اگر این اتفاق بیفتاد پس ازابتدا بر روی زمین همین گونه بوده است.این پیشرفتی برای لاک پشت است و نه برای خرچنگ.خرچنگها بر اساس قانون بقا باید راههای بهتری را برای بدست آوردن لاک پشت ها پیدا کنند.این اتفاق آنگاه دوباره باعث بوجود آمدن پیشرفت برای لاک پشت ها می شود تا بتوانند زنده بمانند.به نظر میرسد که طبیعت درگیر یک پیشرفت تمام نشدنی است

زمانیکه به علم نجوم نگاهی می اندازیم می بینیم که گاهی کهکشانها با یکدیگر برخورد میکنند.در نگاه اول به نظر میرسد که فاجعه ای رخ خواهد داد.اگرچه همانند مورد خرچنگ و لاک پشت زمانیکه کهکشانها با هم برخورد میکنند آنقدر ها هم بد و ضدپیشرفت نیست.براساس اعلام دپارتمان نجوم دانشگاه کورنل :”برخورد و ادغام کهکشانها یکی از اصلی ترین مبانی است که تکامل را در زمان باعث شده است…هم چنین بین گازهای دو کهکشان ادغام شده اصطکاک وجود دارد که باعث بوجود آمدن موج شوکه کننده ای است که میتواند صورت برخی ستاره ها را در کهکشان عوض کند.” البته که فرم ستاره ها به تشکیل فرم سیاره ها منجر می شودکه آنهم منجربه ایجاد زندگی های بیشتر در این جهان زیبا و خارق العاده و رو به گسترش می شود

دئیسم می آموزد که هرکس مسئول خودش است.زمانیکه به رنج بی حد و اندازه موجود درجهان نگاه می اندازیم میبینیم که همگی ساخته دست بشرند. زمانیکه حرص انسانها برانگیخته می شود به یکدیگر خیانت میکنند و از همدیگر می دزدند.وهمین درد موجود در قربانی است که در سرتاسر زمین منتشر می شود.یکی از معلول های وضعیت فاجعه بار اقتصادی کنونی همین است که بهترین هایمان را از ما گرفته است.از آنجاییکه این مشکل ساخته دست بشر است پس خداوند نمیتواند مقصر آن باشد و باید به دست خود انسان حل شود.همین طور خشونت های وحشتناک و جرم های جنسی که انسانهای بی گناه مخصوصا کودکان خردسال قربانیان آن هستند اگر هر کس به هم نوع دیگرش اهمیت بدهد  می تواند کاملا برطرف شود.و اگر جامعه خودش راباز بپروراند و شروع کند به انجام اعمالی که جرم های تکرارشونده را از خودش دور کند آنگاه جرم های جنسی و خشونت بار به میزان بسیار زیادی کاهش می یابد. این مسئله در کتاب الیهو پالمر با نام اصول طبیعت که درمورد دئیسم است اینگونه عنوان شده است :”هر کس مسئول خودش است

دئیسم این توانایی را ارائه می دهد که آگاهی مان را نسبت به مسئولیتمان در قبال خودمان  افزایش می دهد. به این خاطر که دئیسم به ما نمی آموزد که می توانیم گناهمان را به گردن کس دیگری بیاندازیم.در دئیسم این تظاهر وجود ندارد که “منجی” ای حضور دارد که ما را در خون خودش شستشو می دهد و تمام اعمال بدمان و عواقبش را از بین می برد.هر کاری که دئیست ها میکنند خودشان مسئول آنند. و همین طور اگر عمل خوبی در جایی انجام شود و دئیستی در آن نقش نداشته باشد آنگاه او مسئول سهل انگاری و کاهلی خودش است.این اعتقاد و باور مردم را مجبور میکند قبل از اینکه کاری را انجام دهند به آن آگاه باشند.زمانیکه مردم به اندازه کافی این تفکر را بپذیرند، آنگاه ما در راه پیشرفت واقعی جهانی رو به جلو و عاری از درد و رنج  قدم برخواهیم داشت

نظر شما چیست؟

Your email address will not be published.

1 Comment
  • رضا رمضانی
    February, 2019

    سلام علیکم
    یکی از مسائل بسیار مهمی که دین مبین اسلام برای آن اهمیت زیادی قائل است، موضوع زندگی اجتماعی افراد بشر است. از همین رو ضمن تأکید بر این سبک زندگی، انتخاب سایر شیوه های زندگی نظیر: «عزلت و گوشه نشینی و انزوا طلبی» را امری نامطلوب می شمارد. به همین جهت تلاش می کند جامعۀ مسلمین را به اجتماع گرایی و تعامل با انسانها ـ و به تعبیر دیگر به هم زیستی و به یکدیگر کمک کردن و روح تعاون و یاری رساندن ـ سوق دهد.
    خدای تعالی نیز در قرآن کریم ضمن تأکید بر زندگی اجتماعی، در بخش عمده ای از آیات به برخی از قواعد زندگی اجتماعی پرداخته است. که از میان آنها به این آیه می توان اشاره نمود:
    « يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى‏ وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ خَبير؛ اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم و شما را تيره‏ها و قبيله‏ ها قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد؛ (اينها ملاك امتياز نيست،) گرامى‏ترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست؛ خداوند دانا و آگاه است!»

    قبلی
    سوالی از طرف آتئیسم ها : “اگر هیچ چیز خود به خود بوجود نمیآید پس خود خدا چطوری به وجود آمده است؟”
    چرا اتفاقات بد می افتد؟