عید نوروز

بهار اين بانوي سبزه و سبزپوش از كرانه هاي نه چندان دور به سوي ما مي آيد. صبا پيك خجسته او چندي است مهمان ماست و آرام آرام و خوش خوش آواي حيات بر گوش جان جماد و نبات مي خواند. و آنان را بيدار و مجددا زنده مي كند. بهار اين خنده زيباي طبیعت مي آيد تا آميخته جانمان شود اگر جسم و جان خود را از كدورت هاي زمان و غيرت ناميمون اغيار، غبارروبي كنيم همان گونه كه مي كوشيم خانه هاي جسم را چنين كنيم. بهار تكرار خوش آفرينش است به همين دليل مدال آور نيست كه گفته اند تكرار ملال است الا در ذكر يار. و بهار ذكر يار است و جلوه او
مردم ایران ساليان سال است كه در حرج و فرج روزگار عمر اين سرزمين تابان و مقدس و عزيز، بهار را جشن مي گيرند و ابتداي سال خود را با نوروز زيبا آغاز مي كنند در زير اين آسمان كبود هيچ ملتي به شهامت ،شجاعت ، پايمردي ، مهمان نوازي ، جوانمردي و
 ایرانیان  نبوده و نيست كه آغاز سالشان و عيدشان با طبيعت اينقدر تطابق و تجانس داشته باشد
نكته پراهميت اين كه بهار به هيچ شخص يا دولت يا گروه يا قدرتي تعلق ندارد. زيرا بهار متعلق به خداست و خدا هم خداي همه است پس بهار هم به همه تعلق دارد: زن، مرد، جوان، پير، فقير، غني و همه و همه
بهار بزرگداشت تولد مجدد است. بازگشت است
.بهار با جوانه زدن ها آغاز مي شود. جوانه از دل درخت مي رويد و بهار زمينه رشد جوانه ها براي همه موجودات را فراهم می کند. اگر دلمان شوره زار نباشد. ما هم بايد جوانه زده دوباره رشد كنيم و سرسبز باشيم

بهار را در بطن افکار و عقایدمان میهمان کنیم خانه تکانی را از باورهایمان آغاز کنیم حتما شاهد رویش زیباترین شکوفه های آزادی در کشورمان خواهیم بود

نظر شما چیست؟

Your email address will not be published.

No Comments Yet.

قبلی
سخن باب جانسون با خداگرایان ایرانی درباره کتاب دئیسم : انقلابی در مذهب – انقلابی در تو